چرا دام و پت

شایع ترین بیماری های تنفسی در جوجه ها

شایع ترین بیماری های تنفسی در جوجه ها

از شایع ترین بیماری های تنفسی در جوجه ها می توان به مواردی مانند بیماری نیوکاسل، بیماری مزمن تنفسی و کوریزای عفونی اشاره کرد. افرادی که از مرغ های خانگی نگهداری می کنند و آنها را پرورش می دهند، ممکن است با علائم شایع ترین بیماری های تنفسی در جوجه ها آشنا باشند. علائمی مانند عطسه همراه با ترشحات آبکی و قطره ای می توانند نشان دهنده بیماری های تنفسی در مرغ های خانگی باشند. تنها تعدادی از علائمی است که جوجه شما هنگام آلودگی به بیماری تنفسی ممکن است تجربه کند. شایع ترین بیماری های تنفسی را می توان در خانه با داروهای خانگی و بدون نسخه تهیه کرد. اما برخی از آنها، بسته به شدت علائم، به اقدامات بیشتری از جمله درخواست کمک و مشاوره با دامپزشک نیاز دارند.

اگرچه بیماری های تنفسی شاید شایع ترین بیماری در بین مرغ های خانگی باشد. اما ما در این مقاله مورد علائم بیشتر همراه با بیماری های رایج تنفسی، و همچنین چندین بیماری دیگر که معمولاً بر مرغ های خانگی تأثیر می گذارد اطلاعات بیشتری را ارائه می دهیم.

کوریزای عفونی، شایع ترین بیماری تنفسی در جوجه ها

C ryza عفونی یا C ryza (اصطلاح پزشکی برای سرماخوردگی معمولی) یک بیماری تنفسی نسبتاً شایع در جوجه ها است. این بیماری به عنوان “روپ”، کاتار یا IC نیز شناخته می شود. برخلاف برخی بیماریهای تنفسی دیگر که می توانند در مرغداری ها شیوع پیدا کنند. عفونت کوریزا به راحتی درمان می شود. بعید است که علائم پایداری را در پرندگان بالغ قوی تر به جا بگذارد.

میزان مرگ و میر جوجه های آلوده به کوریزای عفونی در اکثر مرغداری ها تقریباً 20 درصد است. گرچه کوریزا به سرماخوردگی نامگذاری شده است. اما در پرندگان بسیار جدی تر از سرماخوردگی انسانی است. اغلب با عفونت سرطانی مجاری تنفسی فوقانی و تأثیر بر سینوس ها همراه است.

جوجه ها از طریق قرار گرفتن در معرض باکتری های Avibacterium (haem philus) parallinarum متعلق به خانواده Pasturella، ناقل کوریزای عفونی می شوند. عفونت از طریق تماس مستقیم، قطرات هوایی و آب آلوده آشامیدنی منتقل می شود.

اگر جوجه های شما هر یک یا همه علائم زیر را نشان می دهند، ممکن است به کوریزا آلوده شده باشند.

  • اسهال
  • کاهش اشتها
  • تخم نگذاشتن
  • مشکل در تنفس
  • ترشح از بینی و چشم
  • تغییر رنگ یا رنگ پریدگی شانه
  • تورم صورت از جمله چشم و گونه ها (ممکن است باعث تورم چشم شود).

بیماری مزمن تنفسی

شایع ترین علل سرفه مرغ و جوجه های خانگی | دام و پت

Myc plasma Galliseptieum (MG)  شبیه باکتری است که باعث بیماریهای تنفسی در جوجه ها شده و همچنین به عنوان بیماری مزمن تنفسی یا CRD شناخته می شود. انواع مختلفی از مایکوپلاسموز وجود دارد. (مایکوپلاسما تقریباً به اندازه ویروس است، اما بر خلاف ویروس، می تواند در خارج از یک سلول زنده تکثیر شود).

بسیاری از افراد CRD را با C ryza اشتباه می گیرند. زیرا علائم آنها کاملاً مشابه است. تشخیص بیماریهای ناشی از مایکوپلاسموز بدون آزمایش بالینی دشوار است. زیرا اغلب در ترکیب با باکتریها و ویروسهای دیگر ایجاد می شوند. این بیماری همچنین می تواند بوقلمون، قرقاول، کبک چوکار، طاووس، کبوتر، کبوتر، بلدرچین، اردک، غاز و سایر پرندگان را آلوده کند.

علائم CRD شامل موارد زیر است:

  • سرفه کردن
  • عطسه کردن
  • ترشحات بینی
  • مشکل در تنفس
  • کاهش نرخ رشد
  • ترشح از چشم (ملتحمه)
  • کاهش تولید تخم مرغ

 میزان مرگ و میر جوجه های مبتلا به CRD بسیار پایین است. اما اگر پرنده به بیماری تنفسی دیگری مانند برونشیت مبتلا شود، می تواند مسائل را پیچیده تر کند. همچنین توجه به این نکته ضروری است که جوجه های آلوده می توانند بیماری را از طریق هوا، غذا، آب یا آلودگی محیطی به جوجه های دیگر منتقل کنند. حتی پس از آنکه بدون علامت یا بهبود یافتند (حامل) یا از طریق تخم مرغ یا پرورش به فرزندان خود منتقل می شوند. پرندگان ممکن است تا ماهها بدون علامت باقی بمانند.

بیماری نیوکاسل

بیماری نیوکاسل یک بیماری ویروسی است که بر سیستم تنفسی، عصبی و گوارشی پرندگان و طیور تأثیر می گذارد. بیماری نیوکاسل بسیار رایج تر از عفونت کوریزا یا مایکوپلاسموز است. بسیار بدخیم و اغلب آنقدر سریع شروع می شود که پرندگان آلوده می توانند بدون نشان دادن علائم بالینی بمیرند.

میزان مرگ و میر پرندگان آلوده به بیماری نیوکاسل متفاوت است. اما در مرغداری های واکسینه نشده می تواند تا 100 درصد باشد. این بیماری دارای انواع مختلفی است که علائم بالینی در آنها متفاوت خواهد بود.

آسپرژیلوز

آسپرژیلوز (همچنین به عنوان ذات الریه، پنومونی مایکوتیک یا آسپرژیلوز ریوی شناخته می شود) یک عفونت قارچی است که توسط اسپورهای قارچ آسپرژیلوس ایجاد شده و معمولاً در محیط مانند خاک، دانه ها و سبزیجات در حال پوسیدگی یافت می شود.

علائم عفونت آسپرژیلوز در جوجه ها شامل نفس نفس زدن (در پرندگان جوانتر) است و در برخی موارد (معمولاً در پرندگان مسن تر و بالغ تر) ممکن است ضایعات چشمی و همچنین تشنگی زیاد، ضعف و بی اشتهایی ایجاد کند. اگرچه میزان ابتلا به آسپرژیلوز بسیار رایج است، اما میزان مرگ و میر به طور کلی بسیار پایین است (حدود 10)، اما اغلب در پرندگان یا جوجه های جوانتر بیشتر بروز پیدا می کند. از طریق استنشاق در مناطقی با تعداد اسپور بالا منتقل می شود.

برونشیت عفونی

شایع ترین علل سرفه مرغ و جوجه های خانگی | دام و پت

برونشیت عفونی مسری ترین بیماری تنفسی ویروسی در جوجه ها است. این بیماری در اثر کروناویروس ایجاد می شود و با علائم سرفه، عطسه و صداهای تکان دهنده در گلو ظاهر می شود. جوجه های جوان بیشتر مستعد ابتلا هستند و می توانند به شدت تحت تأثیر قرار گیرند، اگرچه جوجه ها در هر سنی و نژادی کاندیدای مناسبی برای ابتلا به عفونت هستند. میزان مرگ و میر در پرندگان جوان می تواند تا 30 درصد برسد.

اگرچه برونشیت عفونی معمولاً دستگاه تنفسی فوقانی را تحت تأثیر قرار می دهد، اما می تواند بر دستگاه تناسلی مرغ ها نیز تأثیر بگذارد و برخی از سویه ها می توانند کلیه ها را تحت تأثیر قرار دهند و منجر به نفریت حاد شوند. ویروس از طریق انتقال هوا، مدفوع یا مواد یا تجهیزات آلوده منتقل می شود و در انواع مختلف در سراسر جهان وجود دارد. در پرندگان بالغ، عفونت می تواند منجر به افت شدید تخمک شود و تخم مرغ های پوسته دار نازک با کیفیت پایین شکل نگیرد.

آبله مرغان (خشک و مرطوب)

آبله مرغان یک ویروس نسبتاً شایع در جوجه های خانگی است که واکسینه نشده اند. این می تواند بیشتر انواع طیور، از جمله مرغ، بوقلمون، اردک و قرقاول را تحت تأثیر قرار دهد. این بیماری معمولاً از طریق پشه ها منتقل می شود. این ویروس همچنین از طریق تماس با ساییدگی هایی که روی پوست پرندگان آلوده ایجاد می شود، توانایی انتقال را دارد. علاوه بر این، با ضایعات ناشی از ضایعات آبله از پرندگان آلوده، سایر پرندگان ممکن است ویروس را بلعیده و آلوده شوند.

علائم و نشانه های بیماری  شامل عفونت های پوستی به شکل ضایعات است.

آبله مرغان خشک می تواند باعث ایجاد زخم های شبیه زگیل یا ضایعاتی در مناطق بدون پر مانند شانه، سر، دریچه یا پاها شود و 1-2 هفته طول بکشد. پرندگان آلوده پرهای پوسیده و بی حالی دارند و ممکن است تولید تخمک را کاهش دهند.

آنفولانزای مرغی

شایع ترین علل سرفه مرغ و جوجه های خانگی | دام و پت

آنفولانزای مرغی، یک بیماری ویروسی است که هم پرندگان وحشی و هم پرندگان اهلی، از جمله جوجه های خانگی را درگیر می کند. دو نوع ویروس وجود دارد که به عنوان بیماری زایی کم و بیماری زایی بالا شناخته می شود. شایع ترین آن دو بیماری زایی کم آنفولانزای مرغی است و نسبتاً بی ضرر است و باعث می شود طیور علائم معمولی شبیه آنفولانزا یا سرماخوردگی را نشان دهند. از طرف دیگر، بیماری زایی آنفولانزای مرغی، گرچه بسیار نادر است، اما بسیار مسری بوده و میزان مرگ و میر در طیور آلوده به طور معمول به 90 % می رسد.

Bumbef t

Bumbef t یا p d dermatitis  یک عفونت باکتریایی یا آبسه است که باعث التهاب در پای جوجه ها می شود. این عفونت معمولاً توسط باکتری های استافیلوکوک، سودوموناس و اشرشیاکلی (E c li) ایجاد می شود. پای بامبفال یک عفونت رایج در طیور خانگی است که وقتی مرغ در هنگام خراشیدن یا راه رفتن روی سطوح ناهموار، یا ایستادن روی لبه هایی با شکاف یا لبه های ناهموار، بریدگی یا زخمی شدن آنها رخ می دهد. این خراش های کوچک مستعد عفونت یا آلودگی پنهان شده در خاک یا شاخ و برگ هستند و به طور معمول بخشی از باکتری های طبیعی محیط زیست میکروبی هستند.

به محض آلوده شدن، ناحیه تحت تأثیر پای مرغ قرمز و ملتهب می شود. در صورت عدم درمان، ناحیه آلوده ممکن است به مفاصل و تاندون ها گسترش یابد. در موارد شدید، عفونت ممکن است منجر به مرگ شود.

برفک

برفک در طیور ناشی از مخمر قارچی است که بر دستگاه گوارش تأثیر می گذارد. مرغ و سایر پرندگان از خوردن غذای کپک زده یا آب آلوده یا پس از درمان با آنتی بیوتیک ها به آن مبتلا می شوند. علائم آن معمولاً شامل آبریزش بینی و ماده ای مایل به زرد یا پنیر سفید در قوزک، گلو، سقف دهان زیر زبان و چشم است که باعث مشکلات تنفسی می شود. همچنین باعث کاهش اشتها، افتادگی پرها و بی حالی می شود.

بوتولیسم

شایع ترین علل سرفه مرغ و جوجه های خانگی | دام و پت

بوتولیسم (همچنین به عنوان “لیمبرنک” شناخته می شود) یک عفونت باکتریایی نادر است. این بیماری در سراسر جهان رخ می دهد و توسط سم باکتریایی تولید شده توسط Cl stridium b tulinum ایجاد می شود. جوجه ها ممکن است پس از غذا خوردن یا نوک زدن به مواد آلی سمی مانند لاشه حیوانات مرده یا زباله های گیاهی مسموم شوند. باکتری بوتولینوم معمولاً در روده مرغ زندگی می کند. اما تا زمانی که در لاشه گیاهان یا حیوانات مرده تکثیر نشود، سمی نخواهد بود.

پس از مسمومیت با سم بوتولینوم، یک پرنده به تدریج از پا فلج می شود. حتی اغلب ساعت ها قبل از مرگ واقعی، مرده به نظر می رسد. با پیشرفت فلج در بدن، بال های مرغ افتاده و گردن آن سست می شود. در نهایت پلک ها، ریه ها و قلب فلج می شوند.

اگرچه این بیماری نادر است، اما میزان مرگ و میر آن پس از عفونت بالا است.

منبع: https://whathappensonthehomestead.com/why-is-my-chicken-coughing-common-chicken-illnesses-and-treatment/

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا